viernes, 19 de marzo de 2010

MIXTURANDO!

Greiiit
so i can use all the languages i know
and even some i can invent!!!!
Sä God! TaKK
Danke Peter Wessel
c'est ton chambre ici!
Yo siempre lo quise hacer
por qué escribir sólo en uno?
Pa que la gente lo entienda?
Todo?
Non fai falta
non todo se comprende n¡ben asín
falando o que me peta
o que eu queira
mix mix misturar é muito bó!!!!
Xa irei practicando
estudiando como siempre quixen
aprehendendo as linguas de terra
e misturando as culturas
fundindo as bandeiras e Unha
O amor e Fraternidad Universal
En stor Klem Yngve
Jeg elsker deg Earth!
For deeeeeeg!
Beibico tuheba Hahasaih

viernes, 5 de marzo de 2010

NO HAY TIEMPO!

Tontería El Tiempo
No existe!
Creación para exclavos
Me he escapado
He robado la llave al carcelero
He abierto la jaula y he corrido
hacia campo abierto
Liviana

Con la llave escondida en el bolsillo
por si acaso
me vuelve a pillar
No más verjas
Ni muros con ventanucos al exterior
y puertas blindadas

Ahora puedo sentir el viento
acariciándome el rostro
rodeándome el cuerpo con pasión
divertidoooo

Y sin Fumar!!!!

Ayer por la noche
y no fumé marihuana ni nada parecido
me asomé a la ventana
aburrida mientras los niños dormían
y no podía salir...
buscaba algo diferente
algo diferente
Qué cambie el paisajeeeeee

Entonces miré para el tejado de la casa de enfrente
algo de movía
miré con gran atención intención
y voilaaaaa
allá estaban esos graciosos niños
o más bien duendecillos trasgos
eran de color azul-índigo
con luminiscencias de estrellas
se estaban partiendo de risas con sus travesuras y piruetas piruletas
Y me contagiaron! Lo juro lo juro que eran super divertidos
Si los vieráis....

Y saben lo que hicieron después de un montón de tonterías?
Se tiraron al techo de....un camión!
Síiiii pasaba por ahí lo vieron y se lanzaron como locos!
Y allí se pusieron en fila india sentados jugando al tren...
y luego pasó un autobús por el otro lado y allá saltaron de nuevo
Y luego de coche en coche sin parar de reír sin muestras de agotamiento
No paraban! Pura Diversión Pura Diversión!
Dando volteretas entre las barreras de la carretera de encima
por los puentes...incluso jugaría que planeaban...livianos que eran

Joder que divertido! Pero lo mejor es que no me daban envidia
Si no que me sentía uno más de ellos
Era yo la que andaba Saltimbanqui!
Yo la que era Índigo-Transparente para el resto
Yo la que daba Piruetas entre los tejados
Planeando de chimenea a chimenea
muerta de risa carcajada carcajada sin cesar

Qué divertido fue!
Sí que fue diferente esta vez!
Al Fin!

dejará de hacer frío

Pero algún día encontraré las gafas!
O...dejará de hacer Frío!
Y ya no te necesitaré pantallita!
Nooooo nadaré en el río
y Contemplaré arcoiris
All the day...

Tonterías de gafas y cama

No os duelen los ojos ante esta pinche pantalla?
A mí me queman!
Tengo unas gafas protectoras
Pero se escapaaaaaan
Tampoco quieren estar frente al ordenador
Quieren salir a la playa
A ver la inmensa variedad de pájaros costeros
Y Niños corriendo detrás de los perros
Jugando a la pelota
Quieren ver atardeceres y amaneceres
Pero hace frío...
Y cuando hace frío
me quedo escribiendo en casa
sobre las maravillas de fuera
Paraísos al alcance de la mano
Es más fácil así
Un besooooooo

Síiiiii a mí también me pasa
eso de estar en cama superagusto
calentita y muy relajada entre sueño y vigilia
y claro...siempre hay algo que hacer
es horrible aaaaaaaaaaaaahhhhh
debería levantarme...
pero tengo sueño....
tal vez si me tomo un café....
pero me pone histérica!
Odio el efecto de esa droga!
Sigo notando un cansancio terrible
pero no puedo parar ni física ni mentalmente
y todo todos me ponen nerviosa
discuto...en ves de dormir dormir
joder es invierno y yo hiberno!
Pero tengo que...
y estoy tan agusto
y no me doy levantado
pero me siento fatal
pero tengo que descansar
es necesario que cada uno duerma lo que necesita no????
No se trata de moverse y moverse
Quiero ser un árboooooool
Bueno me levanto ya porque ya no estoy relajada
Para Nada. Me estoy Rayando por completo
Menuda mierda
Me levanto ya
ya...
ya...

jueves, 4 de marzo de 2010

POESIA

Poesía es ver TODO!
Poesía El Oráculo de La Luna
en un montón de piedras
Dragones vuelan en nubes
Hadas en mariposas azuladas libélulas
Un ángel una garza blanca que pasa...
sobre fondo azul celeste

Poesía es Magia
Poeta es el Mago

Poesía es Amar
Poesía es tener sensibilidad
Poesía es saber Contemplar
Encontrar La Belleza
Poesía es Tener Un alma Despierta
Poesía es Amar y dar gracias por ello
Poesía Poeta
Amante Amado

RECREANDO EL MUNDO

Hoy me apetece jugar a ser dios y a crear un mundo para divertirme, un mundo que cobre personalidad propia, capacidad de sorprenderme, un mundo donde dejaré bastante libertad a los actores (a ver como lo hago) para que se expresen con creatividad, sí les dotaré de alma (¿cómo se hace?).

Bueno primero haré un buen plató o planeta si prefieren llamarlo así, o...una tierra o base por donde caminen o vuelen o hagan lo que les de la gana, pero necesitan un escenario! Si...ponagamos un escenario hermoso y muy natural para que no se me ahoguen antes de crearlos! Un ambiente tranquilo y relajado para que vivan en paz, al menos en origen, al menos esa es la idea, luego a saber cómo me salen estas criaturillas....

Un bosque Un bosque y montañas y praderas y sabanas, ríos y cascadas playas y tal...un ligar extraordinario donde siempre siempre se encuentre algo extraordinario; como un pájaro arcoiris, una aurora boreal gigante, una ola que cambia de color, naranja su espuma... un animal que muta con extremada rapidez un agujero sin fondo u otro por el que se ve otro mundo, otra naturaleza completamente diferente...otros seres otro idioma..un agujero que sólo pueden ver los iniciados, no por darles preferencia sino porque sin preparación uno se puede volver loco! El maestro es capaz incluso de saltar y pasar allí pequeños espacios de tiempo e informar de los conocimientos de los otros seres...creados por otro dios...qué paranoia no?

Pero tengo una idea más!!!! Le voy a decir a mi marido que sea el creador de ese otro mundo. Así si que no se parecerá al mío. Porque él es músico saben? Pero músico de verdad! De los que se meten en ese mundo y no hay quien los saque; para él todo son sensaciones, emociones...fluyendo en ondas espirales...o algo así: música vaya! Allá ellos y que lo entiendan yo lo contemplo, incluso a veces me dejo llevar con él, con la música creada por él, que es la que mejor me lleva, o música que él me muestra, que es de una belleza inaudita, una puerta que se abre con facilidad y que nos invita a entrar con mucho cariño, inspirándonos confianza y ganas de gozar!

Se me ha ido la pinza un poco yo estaba creando el mío! Ay! Dios pobre planeta, si supieran verdaderamente quien les está creando...les daría un ataque...jajajaj tanto que me van a venerar, como a un ser perfecto y simplemente estoy como una puta cabra! Pero así somos los artistas no? :-))))

Bueno pero la van a pasar bien eh? No se preocupen mucho por ellos porque voy a poner mucha fiesta, en el sentido de que siempre encontrarán algo que celebrar, y la mejor manera de darme gracias por el universo tan bello y fascinante que he creado para ellos es ver que se lo pasan bien, que lo disfrutan y que ellos mismos desarrollan sus capacidad para crear. Para recrearse a sí mismos, no a imagen y semejanza mía claro! Eso sería superaburrido! Ahí todos iguales buaj qué asco o Guácatelas como diría mi compañero-amante.


No sé que crean cosas divertidas inspiradoras alegres...bueeeeno tb. tristes supongo que hay que pillarle el punto de belleza ( que la tiene...digo yo) a las cosas tristes, todo alegre parece que aburre iun poco no? Os aburre todo alegría y felicidad? Sí? Pues ahí van unos cuantos monstruos y demonios...jajajaj. Ahora buscaros la vida solitos, ya que os cansastéis de tanta fiesta y creaciones artísticas...os estábais volviendo unos caprichosos mimados consentidos...pues a trabajar! Carajo ahora el mundo lo mantenéis vosotros solitos, yo ya paso de recrear una y otra vez el mágico paraíso para vosotros...entiendo que os aburráis de siempre lo mismo siempre lo mismo...ahora vosotros creáis y yo observo, que os parece el cambio? Ya veréis como va a ser de lo más entretenido. Os haréis fuertes y valientes seguro! Aún a costa de muchas muertes claro! Y dolores y sufrimientos, pero seguro que así os sentiréis más realizados, no? Tal vez me equivoque; no creo que no...serán como pruebas que iréis pasando...como un juego claro! Todo juego tiene pruebas! Si todos ganan sin jugar, sin perder nunca...donde está la diversión?
Así que no os lo toméis a pecho amigos! No os enfadéis conmigo que vosotros mismos lo pedisteis! Ya os cansasteis de jugar? Ya queréis otra vez volver al Excelso Bosque a disfrutar de la Belleza en paz con vuestra gente, sin peleas demasiado dolorosas? Ya queréis dedicaros de nuevo a gozar a bailar a reír a amar a tocar la flauta a nadar a jugar con vuestros hijos y abuelos a saltar cantar crear crear crear ??!!! Ya!?

Pues qué bien! Me alegro de veras! Yo también sufro viéndoos sufrir os lo aseguro, porque sufrís de verdad, claro, si recordáseis que es un juego, si lo tomaseis demasiado a la ligera..no sé tal vez no pasaseis las pruebas porque a veces necesitan mucho esfuerzo...

Bueno pues bienvenidos de nuevo, ahora que jugastéis el juego de la vida y venís a descansar aquí vámonos de fiesta! Juntos! Vieron? Esto nunca se ha quedado vacio, siempre vienen y van vienen y van en continuo movimiento...es bueno volver a reconocer a un amigo después de tanto tiempo ignorándolo, o de ausencia, inconsciencia...Jajajajajajaj

Ah! El truco el truco el camino (?) Sí porque veo que algunos quieren volver pero se les ha olvidado como, estaaaaaá bien, para los impacientes os informaré que es exactamente como yo lo hice! Crearlo primero en vuestra mente. Con fuerza e insistencia. Muy nítido. Como si estuvierais viendo vuestra peli favorita. Mejor aún! Como si estuvieses mirando por vuestra ventana. Ahhhh mejor mejor ( o también) Como si abrieses la puerta de vuestra casa o cabaña o habitación y esa fuese la “calle” porla que váis a caminar. Estáis caminando. Bailando en La Celebración de Vuestro Regreso. Reencontrando viejos amigos. Abrazando, llorando de la desbordante felicidad y gratitud. Al fin Al fin Al fin!!!!! Y volvéis a mirar alrededor y todo vuelve a ser tan hermoso...tan bello y puro...Divino Divino Este es Mi paraíso Este es Mi Hogar. He vuelto a Casa Casa Casa....Mi Naturaleza se solapa, se une, se fusiona Todo contigo tb pequeño diablo contigo también!

Árboles Milenario, Hojas gigantes, arbustos, flores de deliciosa aroma, sonidos sonidos que inspiran amor y paz...el arullo de los pájaros de los ríos suaves o rápidos el viento ligero amante consciente me acaricia me ama...el sol el cielo azul las nubes rosas la luna llena blanca luz las estrellas constelaciones el inmenso mar...delfines ballenas osos lobos águilas montañas elevadas nieve playa arena fina conchas nácar piedras alcatraces albatros quetzales iglues tipis jaimas desierto azul poesía cuentos música danza ….dormir soñar...

ARBOL

Ahora soy un árbol
y las palabras crean la realidad
soy un árbol en una gran montaña
un árbol en su valle
cerca del río
un árbol en un bosque frondoso
pero tranquilo
un árbol y más árboles
de todas las especies
árbol de muchos años
árbol sabio
que todos escuchan
árbol fuerte de bellas ramas
de hojas frescas y juveniles
verde brillante al viento meciendo
árbol se posan los pájaros a cantar
a anidar a parlotear y cortejar
en los meses del amor
Así es mi Vida en el bosque
Apacible Enrraizada Hasta El corazón
de mi Madre La Tierra...

lunes, 8 de febrero de 2010

BOSQUE DORADO

Nun Bosque
de Noite
Luz de Estrelas
Luminiscencias entre as plantas
e as flores e ós arbores...
Luz dorada ou branca
azulada rosada
arcoiris...en la tierra

Un arbol Milenario Consciente
Es enorme y muy sabio
Su corteza es blanca
tan suave como el terciopelo
tan cálida como el cuero
entre sus gruesas ramas
concavidades dormimos
cobijados por su grandes hojas
ligeras como la seda...

Escoitando as historias do vento
Vento Ven Vento Ven
Mimados por Nuestro Gran Árbol Padre
Allí vivimos entre nanas que nos cantan
los sempiternos alegres pajarillos

Nos árboles hay frutos deliciosos
y muy jugosos
dulces o amargos
verdes y maduros

Tranquilos y amantes somos
Vivimos para La Música
La Danza El Arte
Para El Amor
Para Vosotros
que me estáis leyendo ahora
Para Los Dormidos

miércoles, 3 de febrero de 2010

Ay Borges Borges Mis anhelos..

El sueño

Si el sueño fuera ( como dicen ) una
tregua, un puro reposo de la mente,
¿por qué si te despiertan bruscamente,
sientes que te han robado una fortuna?
¿Por qué es tan triste madrugar? La hora
nos despoja de un don inconcebible,
tan íntimo que sólo es traducible
en un sopor que la vigilia dora
de sueños, que bien pueden ser reflejos
truncos de los tesoros de la sombra,
de un orbe intemporal que no se nombra
y que el día deforma en sus espejos.
¿Quién serás esta noche en el oscuro
sueño, del otro lado de su muro?

Borges...

El hoy fugaz es tenue y es eterno;
otro Cielo no esperes, ni otro Infierno.

Borges!

1.964

I
Ya no es mágico el mundo. Te han dejado.
Ya no compartirás la clara luna
ni los lentos jardines: Ya no hay una
luna que no sea espejo del pasado,

cristal de soledad, sol de agonías.
Adiós las mutuas manos y las sienes
que acercaba el amor. Hoy sólo tienes
la fiel memoria y los desiertos días.

Nadie pierde ( repites vanamente )
sino lo que no tiene y no ha tenido
nunca, pero no basta ser valiente

para aprender el arte del olvido.
Un símbolo, una rosa, te desgarra
y te puede matar una guitarra.

II
Ya no seré feliz. Tal vez no importa.
Hay tantas otras cosas en el mundo;
un instante cualquiera es más profundo
y diverso que el mar. La vida es corta

y aunque las horas son tan largas, una
oscura maravilla nos acecha,
la muerte, ese otro mar, esa otra flecha
que nos libra del sol y de la luna

y del amor. La dicha que me diste
y me quitaste debe ser borrada;
lo que era todo tiene que ser nada.

Sólo me queda el goce de estar triste,
esa vana costumbre que me inclina
al Sur, a cierta puerta, a cierta esquina.
Borges

Qué pasada...que bien usa las palabras
cóm atina
cómo conoce el dolor...los sentimientos humanos
y qué bien los expresa
me recordó algo...de forma tan intensa
que mi corazón se achicó por un momento!

poema de machado recuerdo infantil

Una tarde parda y fría
de invierno. Los colegiales
estudian. Monotonía
de lluvia tras los cristales.

Es la clase. En un cartel
se representa a Caín
fugitivo, y muerto Abel,
junto a una mancha carmín.

Con timbre sonoro y hueco
truena el maestro, un anciano
mal vestido, enjuto y seco,
que lleva un libro en la mano.

Y todo un coro infantil
va cantando la lección:
«mil veces ciento, cien mil;
mil veces mil, un millón».

Una tarde parda y fría
de invierno. Los colegiales
estudian. Monotonía
de la lluvia en los cristales

Qué pasada nació en Sevilla!!!
Y la mismíta sensación de frío en la escuela!
monotonía lluvia gris...

mi nena

Avatares eran llamados los semidioses
ángeles en la tierra
que me acompañan
con los que dialogo
mientras camino
que ahora leen mi pensamiento
y crean para mí
desde mi energía
La Materia
Mi Vida Terrestre
Construyen para mí
Mis ingenieros
Mis jardineros
Mis dentistas
Mis médicos
Mi Salud
Mis Sueños...
Ingenieros
Mis ángeles
Semidioses
Creando Mi Vida Terrenal
Según Mis Ideas
de lo que debe ser una vida de verdad
mi vida
la que yo quiero
conscientemente
inconscientemente

a veces no es lo mismo
problema
yo los haré coincidir
ahondando en mi inconsciente
preguntándole
de qué tiene miedo
qué es lo que ha aprendido
de forma errónea
que me impide SER
le daré la mano
le calmaré
le diré que confíe
si no en mí
en mis ángeles
los semidioses
que construyen
lo que él y yo
de la mano
ideamos
UNO
Somos Uno pequeñín
Somos uno los dos
en un sólo SER
debemos comunicarnos
entendernos
conocernos
compartir
y crecer juntos
si no queremos más sufrir!
Ven sal de tu agujero
aquí afuera hay sol
verás que bonito
yo te cuidaré
mi nena!
yo te amaré
como nunca hicieron
yo te abrazaré
te escucharé
atenderé tus más profundos anhelos
como una bella persona te trataré
con respeto y devoción
mi nena
te amaré
por siempre
Ven
Vayamos a la playa
a ver arcoiris
sobre el horizonte dorado
azul celestial
verde claro
rosa
ven
vamos a reír juntas
mi nena
mi nenita linda
vayamos juntas hasta...
yo te llevaré
Mi nena
Mi nenita linda
te abrazo
llora sobre mi hombro
todas tus penas
cayendo en tus lágrimas
sobre mi hombro
llora llora
y comienza junto a mí
Una Nueva Era
Confia
De nuevo confia
No temas
Esta vez será diferente
Ya verás
Mi nena
beso tu cabello joven
hueles a infancia
mi nena
a infancia recuperada
sobre mi hombro
vuelves a creer
en el amor
en el ser humano
en la vida....
TE AMO

martes, 2 de febrero de 2010

luna nueva luna llena

Luna Nueva Luna Llena
Me va a venir la Regla
Dos días de angustia
terrible desesperación
impaciencia e ira
invierno gris
frío
lluvioso vendaval
ausencias suspiros
solitarios silencios

Triste gris gris gris
frío frío viento
incansable impacable
encerrada en casa
en la cama
Triste débil enferma

Una aspirina
Una tarta Un pastel
Tv zapeando
tirada en el sofá
asqueada
impaciente
adolorida
mis pechos
mi vientre
endurecido
inflamado
cd bajas ya de una vez?

Y mientras otros a través de la pantalla
sonríen
tienen energía para vivir
se lo pasan bien!

Y todos los meses lo mismo!
Esos dos días fatídicos!
De profunda oscuridad en mi alma
No me puedo creer que sean las hormonas!
Tanto gobiernan sobre mí?!
Somos sólo un mejunje de hormonas
que nos llevan de la euforia a la histeria
a la necesidad de sexo
o de quedarnos embarazados?

Quién gobierna realmente este sistema?
La testosterona nos lleva a la guerra?

Confundida sigo sentada
tengo que salir a caminar
pero hace tanto frío
siento ya tanto frío
cansada de llorar de pensar de luchar
por levantar mi culo y caminar

Chocolate!!!!!
Insomnio
Debería dormir
Odio la regla
Y a todos los hombres que se compadezcan o se rían
les diré que a pesar de todo
prefiero ser mujer
prefiero mis hormonas

Poemas de William Shakespeare

Cuando pienso que todo cuanto crece
dura en su perfección un breve instante,
como de la mañana el sol radiante
que, al avanzar la tarde, se oscurece;

cuando miro que todo se envejece
como flor mañanera y rozagante
que pronto se deshoja, agonizante,
y al morir el crepúsculo perece;

se aflige mi alma y por tu suerte llora;
mas todo cuanto pierdes en frescura,
con sus matices el ensueño dora,

y a medida que el tiempo tu hermosura
con implacable saña decolora,
con desquite, mi amor te transfigura.

domingo, 31 de enero de 2010

SIMULACIÓN

SIMULACIÓN

Y si somos un experimento?
No ya de Un Dios Celestial
sino de unos seres muy evolucionados
que habitan en otra galaxia
y son capaces de recrear las condiciones
adecuadas para crear vida en un planeta
o capaces de recrear un universo entero
para recordar su propia evolución
como empezamos a hacer ahora los humanos
tratando de descubrir nuestro origen

Y ahora, desde hace ya mucho tiempo en realidad
estamos bajo observación
Cada uno de nosotros
a diario

Habrán seguido evolucionando
y tal vez ahora
no son sólo capaces de viajar entre las estrellas
a gran velocidad
entre universos
entre dimensiones

Tal vez ahora son telépatas
capaces de entrar en nuestra mente
de escucharnos y de hablarnos
...y lo llamamos conciencia
tal vez tratan un poco de guiarnos
no de forzarnos
por una buena evolución
porque no se vea destruido
su gran y costoso experimento
porque quieren seguir observando
porque están fascinados
e incluso se preguntan si ellos mismos
no son un experimento de otros
que también los guían
en este tiempo sin fin....

Tal vez ahora son capaces de ser luz
y estar aquí entre nosotros
y los llamamos ángeles
y los sentimos cerca
y algunos hasta pueden verlos

No sé...parece como que así son
Más Creíbles no????
Desde que he tenido este pensamiento
Hablo mácon ellos
Confío más en ellos
Los siento más cercanos...

Tal vez ya estuvieron aquí
en otros tiempos
en otras culturas
en las cavernas de la prehistoria
en Egipto
entre los indios hopi fueron
Los Katchina!
Les enseñaron a cultivar
les prometieron algún día regresar
y tal vez ya hayan regresado
pero ahora son pura luz
y no todos son capaces de verlos
pero se sienten...
aunque tampoco todos los sienten

Tal vez depende de la evolución de cada ser humano
de sus capacidades de sus diferencias
de sus preferencias metas anhelos...

Y digo todo tal vez...
tal vez ellos me estén guiando para escribir esto
porque ven nuestras desesperadas antenas buscándolos
porque ya ha llegado el momento
de mostrar su verdad
porque estamos preparados para esa posibilidad...

Probablemente no soy la única
que capta este mensaje en mi mente
ni la única que lo escriba
y sea consciente de que me es recibido
por alguien que desea darse a conocer
a través de un humano...

Pero probablemente estén satisfechos
de que yo
como Ser Individual
haya sido capaz de hacerlo
ahora ellos están contentos
riendo mis ángeles
y yo con ellos...

Jajajaja Bonita Locura
Bienvenida Seas
Siempre que traigas Alegría!

PLANETA DE BESOS CARMÍN

El Planeta de Los Besos Rojos
Anhelo Ardiente
Ante La Plenitud del Éxtasis
Diosa Frigga tú que besas
bajo el muérdago enamoradizo
por tu hijo resucitado
Balder Balder Eureka!
Dios del Sol de Verano
Ha vuelto
Vuelve
Cada año
Balder Sol que calienta Mi Alma
SOL YO TE VENERO

Pasión de exclavos
Sueño de una noche de verano
verano verano...
Néctar de Violetas